اندر احوالات باند
ارسال شده در: آوریل 18, 2017, توسط : saeedkeramati
سلام

اول می خواهم با تو حرف بزنم. با تو که خودت آن گوشه نشسته ای و هِی موضوع انشا می دهی. آن هم نه موضوع های روتین. آخر این موضوع چرا؟! معلم جان تو می گویی در مورد “باند” بنویسید. چشم. من می نویسم اما چرا از من می خواهی سری که درد نمی کند را باند، ببخشید همان دستمال ببندم. ولی من که نمره ام را می خواهم. پس می نویسم.

“باند” که با حروف ب، الف، نون و دال نوشته می شود انواع و اقسامی دارد.

دسته اول آن هایی است که ماها نداریم. چند نفر دور هم جمع می شوند. آهنگی می زنند. ترانه ای می خوانند. در زیر زمین هم می زنند و می خوانند و بعد هم مجوز نمی گیرند. می گویند چرا مجوز نگرفتیم. خب آدم حسابی، اگر تو ریگی در کفشت نبود که نمی رفتی زیرِ زمین آهنگ بزنی. مگر این بالا اینهمه امکانات برای ضبط موسیقی فاخر نمی بینی. اگر نمی بینی بهتر است خودت را به دکتر نشان بدهی برادر من.

دسته دوم آنهایی است که به دسته اول خیلی ربط دارد. این ها تجهیزاتی است که بر روی ماشین نصب می شوند و هدفشان صرفا سلب آسایش سایر افرادی است که در خیابان هستند و در ماشین نیستند. از درون این تجهیزات مخوف، صداهایی همچون “دوپ دیش دوپ دیش” یا “دیش دِن دیش دِن” ساطع می شود که حاصل کار همان آدمهای دسته اول است.

دسته سوم که از قضا ما داریم، آنهایست که دورِ دست می کنند. البته وقتی دستی، پایی، جایی زخمی می شود. این باندها خیلی خوب هستند. سعی می کنند زخمی ها را خوب و خوب تر کنند. معمولا هم خوب می کنند. البته از انواع داروهای رنگارنگ از جمله قرمز، بنفش و گل سرسبد آنها یعنی بتادین کمک می گیرند. هرچند با سوزش اما آخرش خوب می شود.

دسته چهارم که ما نداریم (اما تو باور نکن)، اسمش همان باند است. اما برعکس دسته سوم، بقیه را دور می زنند. باشد، قبول. دور بزنند. اما زخمی هم می کنند. آخر این را کجای دلمان  بگذاریم دیگر. شنیده شده بعضی ها با این باندها بازی هم می کنند. خب بازی زیاد هم خوب نیست. آن هم از نوع باند بازی اش. خودشان که می گویند داریم از امکانات استفاده می کنیم. این وسط ما متوجه نشدیم که کارها زخمی و زیلی شود چه نفعی به شما می رسد. ما که نمی دانیم. اما می دانیم که الان گربه هم برای رضای خدا موش نمیگیرد. پس می شود نتیجه گرفت که باند بازی هم حتما نتیجه ای دارد دیگر که ما از آن بی خبریم.

معلم جان! نمی خواهم باند پیچمان کنند. همین ها هم که گفتم زیادی بود. نمره ی ما را بدهید. می رویم و پشت سر خودمان را نگاه هم نمی کنیم!!!

سعید کراماتی